Een zomerse dag, de zon schijnt en het kwik stijgt. Dan is het heerlijk toeven aan de stranden van de Noordzee of aan de zwem- en recreatievijvers in het binnenland. Zeker als je weet dat de Vlaamse overheid nauwlettend toeziet op de kwaliteit van het zwemwater. De Vlaamse Milieumaatschappij voert de metingen uit in opdracht van en in samenwerking met de Afdeling Toezicht Volksgezondheid van het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid.
Tijdens het badseizoen meet de VMM de kwaliteit van het kustwater en de officiële zwemvijvers elke week. In de maanden juli en augustus wordt de kwaliteit van het kustwater zelfs twee keer per week gecontroleerd.
Wie in de zomer een verfrissende duik wil nemen, kan bij actuele zwemwaterkwaliteit nagaan hoe het gesteld is met de waterkwaliteit van zijn of haar bestemming, of meteen op het strand een kijkje nemen aan de informatieborden.
In 2009 voldeden alle stranden, net zoals in 2008, aan de Europese minimumnormen. Het aantal stranden dat aan de veel strengere richtwaarden voldoet, steeg van 15% naar liefst 74%. Dit is deels het resultaat van de aanhoudende inspanningen om meer afvalwater te zuiveren, maar ook de lange droge zomer speelde ongetwijfeld een rol.
Ook de zoetwaterplassen in het binnenland deden het in 2009 jaar beter. Net zoals aan de kust voldeden alle 48 gecontroleerde zwem- en recreatievijvers aan de Europese minimumnormen. Bij toetsing aan de strengere richtwaarden, voldoet 67%. Ter vergelijking, in 2008 was dit nog maar 53%.
De kwaliteit van het zwemwater wordt vooral bepaald door de aanwezigheid van fecaliën in het water. Aan de kust kan het water met fecaliën verontreinigd worden door de instroom van verontreinigd oppervlaktewater o.a. via de IJzer, het kanaal Gent-Oostende, de Blankenbergse Vaart en het Leopoldkanaal. Daarbij komt dat de aanwezigheid van paarden, honden en vogels op het strand, het gebrek aan sanitaire voorzieningen en de weersomstandigheden een negatieve rol kunnen spelen.
Vooral na felle regenbuien wordt een terugval van de waterkwaliteit vastgesteld. Als het overvloedig regent, kan de zuiveringsinfrastructuur de grote hoeveelheid regenwater niet aan. Dan treden de overstorten in werking waardoor ongezuiverd afvalwater in het oppervlaktewater terecht komt. Dat verontreinigd water komt via de waterlopen in zee terecht.
De komende jaren zal nog een aantal investeringsprojecten moeten uitgevoerd worden die oppervlakte- en regenwater afkoppelen van de collectoren. Die ingrepen moeten de kans verder verkleinen dat afvalwater bij hevige neerslag ongezuiverd in de waterlopen – en dus ook in de zee- terecht komt.
De meeste binnenvijvers staan niet in verbinding met oppervlaktewater en worden dus enkel beïnvloed door lokale bronnen.
Top
